Profil for Silvia[ El teatro es una ilusí...BilderBloggListerMer Verktøy Hjelp

Blogg


    18. september

    WIT

    Dejando a un lado mi gran pasión por el cine con lo poco que me gusta escribir en un space, necesitaba desahogarme poniendo una crítica... no, no... una crítica no. Una reflexión. Una reflexión sobre una película que vi para poder decir que había visto algo de la simpática a la vez que insoportable, en mi antigua opinión, Emma Thomson. La cual ha causado en mi tanta impresión que estoy segura que la recordaré toda mi vida e igualmente digo que no pienso volver a verla. Es tan explícita, realista, fiel a una cruda realidad de la que tristemente estamos rodeados que hoy por hoy creo poder asegurar que ya tengo mi dosis de realidad cubierta por un tiempo. Con esto no quiero decir que no la recomiendo ¡Todo lo contrario!
     
    No voy a entrar en detalles, la historia narra los ocho meses de tratamiento de una enferma de cancer terminal, nos muestra la filosofía que todos tenemos en nuestra juventud cuando aun no vemos el final del camino... pero llegado un momento tenemos que dejarnos de historias y demostrar la fortaleza de la que presumimos y de la que mayoritariamente carecemos. Toda una vida teniendo una imagen determinada de nosotros mismos para llegar el momento de nuestra muerte y ver tambalearse todos nuestros principios.
     
    En Wit lo primero que se nos dice es que la protagonista tiene cancer. Sin prámbulos, sin aspamiento. Y apartir de este momento se construye una historia que salta continuamente del presente al pasado. Pocas veces hemos visto en la pantalla el lento proceso de una enferma terminal enclaustrada en su habitación sin familiares ni amigos que la visiten, con médicos que no muestran ni un resquicio de humanidad ante las vidas humanas y solo ven en su caso una esperanza de alcanzar un gran puesto a sabiendas de que un doloroso tratamiento de 8 meses no va a servir nada mas que para prolongar no una vida, sino una agonia.
     
    Una estupenda Emma Thomson en lo que es practicamente un monólogo de hora y media con cortas apariciones de otros personajes y un director magnífico, de los mejores que hay hoy en día cuyo nombre es sinónimo de calidad y el único que ninguna de sus películas me ha defraudado, Mike Nichols (El graduadoPostales desde el filo, Closer, Silkwood, Angels in America...)
     
     

    Kommentarer (2)

    Vent litt...
    Kommentaren du har skrevet inn, er for lang. Du må forkorte den.
    Du har ikke skrevet inn noe. Prøv på nytt.
    Vi kan dessverre ikke legge til kommentaren nå. Prøv på nytt senere.
    Du må ha tillatelse fra den som kontrollerer kontoen, for å kunne legge til en kommentar. Be om tillatelse
    Den som kontrollerer kontoen, har deaktivert kommentarer.
    Vi kan dessverre ikke slette kommentaren nå. Prøv på nytt senere.
    Du har nådd grensen for antall kommentarer som kan legges inn per dag. Prøv på nytt om 24 timer.
    Kommentarfunksjonen i kontoen din er deaktivert fordi systemene våre har registrert at du kanskje sender ut søppelpost til andre brukere. Hvis du mener at deaktiveringen er gjort ved en feiltakelse, kontakter du kundestøtten for Windows Live.
    Gjennomfør sikkerhetskontrollen nedenfor for å gjøre ferdig kommentaren.
    Tegnene du skriver inn i sikkerhetskontrollen, må samsvare med tegnene på bildet eller i lydklippet.

    Hvis du vil legge til en kommentar, må du logge på med Windows Live ID (hvis du bruker Hotmail, Messenger eller Xbox LIVE, har du en Windows Live ID). Logg på


    Har du ikke en Windows Live ID? Registrer deg

    Hola! no te preocupes tú abreme conversación que si estoy te contesto! la frase es de Desperate Housewives si, concretamente lo dice Marcia Cross, otra de mis artistas favorita. Y tienes razón, los monólogos de Wit son extraños pero maravillosos, a mi me encantó la película. A ver si coincidimos en msn! Bss
    19 Sept.
    Ola Silvia, no me atrevi molestarte en msn, estabas estudiando... pero queria saber de quien es la frase en tu carta msn "the love isn't the opposite ....", es de Desperate housewives ?, no estoy seguro.
    Vi wit pero no era mi pelicula preferida con Emma Thompson, para mi los monologos eran extraños.
     
     
    19 Sept.

    Tilbakesporinger

    URL-adressen for trackback av denne oppføringen er:
    http://youmustlovemespain.spaces.live.com/blog/cns!119BF1EBDCA9AF07!2101.trak
    Weblogger som refererer til denne oppføringen
    • Ingen